De Strategische Visie van het ministerie van Defensie legt op een onverbloemde manier bloot hoe illusoir onze NAVO-gedomineerde democratie is zodra het gaat om defensie – dat wil zeggen oorlog en vrede, leven en dood “van onze kinderen”, zoals men zou kunnen zeggen, een fundamentele kwestie als er ooit één was.

Het document legt uit dat de NAVO sinds de top van 2023 concrete en gedetailleerde defensieplannen voor het Europese continent heeft opgesteld, de zogenaamde regionale plannen, waaraan de lidstaten zich moeten houden. Er is vastgesteld wat elke bondgenoot geacht wordt te kunnen inzetten, en er zijn “capaciteitsdoelstellingen” of “Capabilities Targets” toegewezen als resultaat van een ‘defensieplanningsproces’ of “NATO Defence Planning Process” (NDPP): “Het NDPP is een gestructureerd, richtlijnend en vertrouwelijk proces waarbij elk land gekwantificeerde capaciteitsdoelstellingen krijgt toegewezen die in het collectieve kader van de NAVO moeten worden vervuld.”

Francken heeft dus gelijk wanneer hij zegt: "[De NAVO] heeft de afgelopen jaren nieuwe plannen opgesteld om ons te beschermen tegen de Russische dreiging. In deze plannen wordt gespecificeerd welke capaciteiten elk land moet leveren. Onze opdracht was als volgt: meer F-35's, een derde fregat, een tweede landbrigade en een tweede veldhospitaal. Vivaldi had deze NAVO-plannen, inclusief de extra F-35's, al goedgekeurd ." Er valt niet over te discussiëren.

Op het gebied van defensie, oorlog en vrede ligt de beslissing niet bij het volk in de landen van de “Alliantie van democratieën”. Regeringen, ongeacht hun politieke oriëntatie, ongeacht de wensen van degenen die hen aan de “macht” hebben gebracht, zijn op het gebied van defensie de volgzame uitvoerders van de beslissingen die binnen de NAVO worden genomen.