F-35 & Cie


Het is dringend noodzakelijk dat de heer Francken onze standbeelden met zandzakken omringt, zoals in Odessa.Zet  woorden om in daden, AUB!

Het nieuws zorgde voor veel hilariteit: de F-35, het nieuwe Amerikaanse juweeltje voor luchtvernietiging waarvan België 34 exemplaren heeft besteld, zal moeite hebben om in het Belgische luchtruim te worden ingezet vanwege de beperkte omvang van het grondgebied. De ontkenning van korporaal Francken dat de Belgische piloten zullen trainen in Nederland, Frankrijk of zelfs op een paar duizend kilometer afstand in Italië, heeft de algemene hilariteit niet echt getemperd.

Hetzelfde kan niet gezegd worden van de exorbitante kosten van het gevechtsvliegtuig, ongeveer 71 miljoen euro per stuk, ofwel in totaal bijna 6 miljard, inclusief onderhoud, terwijl een vlieguur tussen de 40 en 50 duizend euro kost. Dat is voor weinig mensen een reden tot lachen, noch voor de werklozen, voor wie deze bedragen synoniem staan voor het uitblijven van nieuwe banen, noch voor de ouderen met hun geknaagde pensioenen, de jonge ouders die op zoek zijn naar betaalbare kinderopvang, de onderbezette gezondheidswerkers, kortom, voor de meeste sociale categorieën die tot een ondergeschikte positie zijn gedegradeerd.

Het is des te minder grappig omdat het gezond verstand niet kan twijfelen aan de totale nutteloosheid van dit speelgoed, dat is ontworpen voor offensieve militaire operaties en het vervoeren van kernbommen (vliegende Kleine Brogels), zaken die in geen enkel opzicht passen in een nationaal defensiebeleid. Wat? Is het bedoeld om het Groothertogdom, Schotland of IJsland te bombarderen? Nee, het is om ons te verdedigen tegen de “dreigende” Russische agressie en Moskou aan te vallen, zeggen onze strategen met hun beperkte visie vanuit hun regeringszetels.

Zonder echter iets te zeggen over het belang – of het illusoire vermogen – dat Rusland zou hebben om een klein land zonder natuurlijke hulpbronnen en met een tanende industriële sector binnen te vallen en te bezetten.

Dat belang is uiteraard nihil, en dat geldt ook voor de andere delen van een Europa dat te kampen heeft met een hoge schuldenlast, verarmd is en sociaal verdeeld en verscheurd is. Wat de armen echter niet kan worden ontnomen, is het wapen van de humor.

Toen in 1939 in Londen de oorlog dreigde, werd de stad geëvacueerd, werden zandzakken opgestapeld, werd tijdens de avondklok alles gedoofd en werden ongetwijfeld ook de ramen afgeplakt ter bescherming tegen explosies. Niets van dit alles is terug te vinden in de “strategische visie” en het “Star-plan” van de regering Bouchez-De Wever (radicaal rechts). Moet de bevolking dan het voorbeeld geven door zandzakken voor de deur te plakken en op te stapelen? Dat is een idee.