Vier jaar na het begin ervan wordt de Russische speciale militaire operatie in Oekraïne van februari 2022 nog steeds aangeduid als „invasie“ of „ongeproviceerde agressieoorlog“, zowel door onze media als door onze regeringen en door talrijke organisaties uit de vredesbeweging en partijen die zich links noemen.
Het CSO had deze operatie gekarakteriseerd als “een oorlog van de NAVO tegen Rusland op het grondgebied van Oekraïne”, die het gevolg was van het steeds oorlogszuchtiger wordende expansionisme van de NAVO. Destijds leverde ons dat zeer sterke tegenstand op, die zelfs leidde tot uitsluiting binnen de vredesbeweging. Men mocht geen enkele verwijzing naar Rusland maken die niet gepaard ging met de kwalificatie: “het is de schuld van Poetin”.
Maar er begint zich een verschuiving in deze visie op de oorlog in Oekraïne af te tekenen. Tijdens de grote demonstraties die in België werden georganiseerd om de brute aanvallen van de regering van Arizona op de sociale rechten van de bevolking te bestrijden, worden de boodschappen tegen de toename van bewapening overgenomen en nemen ze toe. Er gaan stemmen op die zeggen: “Het is tenslotte de NAVO die Rusland omsingelt en niet andersom”.
Nu komt de NAVO duidelijker naar voren als de oorlogsmachine van de 32 lidstaten van het Atlantisch Bondgenootschap, die, terwijl ze onderling hevig met elkaar concurreren, elkaar wederzijds steunen om hun hegemonie over de rest van de wereld niet te verliezen. De twee presidentiële termijnen van Trump in de Verenigde Staten hebben deze oorlogsrazernij ver op de spits gedreven.
Tijdens de NAVO-top van 2017 in Brussel dreigde Trump de NAVO te verlaten als de lidstaten zich niet zouden verbinden tot het besteden van 2% van hun bbp aan het vergroten van hun militaire capaciteiten om het hoofd te bieden aan Rusland. In 2026, tijdens Trumps tweede ambtstermijn, hebben de bondgenoten zich verbonden tot nog sterkere verhogingen van de militaire uitgaven om tussen 2030 en 2035 5% van het bbp te bereiken. Tijdens de NAVO-bijeenkomsten is veel tijd besteed aan het organiseren van een sterkere samenhang van de troepen en de militaire capaciteiten van de NAVO om de oorlog tegen Rusland voort te zetten. De volgende NAVO-top in juli 2026 kondigt nu al nieuwe maatregelen in die richting aan.
Conclusies voor België: de regering van Arizona legt ons een programma op voor verhoging van de militaire uitgaven dat een kopie is van de eisen van de NAVO. Met dit programma neemt ons land rechtstreeks deel aan het expansionisme van de NAVO in het algemeen, en in het bijzonder aan de NAVO-oorlog in Oekraïne tegen Rusland. De komende NAVO-top zal een groot deel van haar tijd besteden aan het organiseren van de “taakverdeling” tussen haar leden om de oorlog in Oekraïne voort te zetten. Er is geen plaats voor diplomatie of vredesonderhandelingen.
De oorlogspropaganda tegen Rusland gaat door, evenals de schaamteloze leugens die daarmee gepaard gaan. Inmiddels is het uiten van de minste terughoudendheid tegen deze oorlog een misdrijf geworden. Het is hoog tijd om Rusland niet langer als onze vijand te beschouwen.