« De NAVO is ook een platform waarmee de Verenigde Staten hun macht op het wereldtoneel kunnen laten gelden, want deze hele operatie, deze hele campagne in Iran, vereist als fundamentele voorwaarde dat er samen met de NAVO-bondgenoten wordt opgetreden, zoals ze dat momenteel doen door hier in Europa cruciale middelen in te zetten. Het feit dat we verenigd blijven – de Verenigde Staten, Europa en Canada – is dus cruciaal voor het succes van deze Amerikaans-Israëlische campagne.” Mark Rutte, 5 maart
President Trump is erg boos: de NAVO weigert zich (openlijk) te mengen in de Israëlisch-Amerikaanse agressie tegen Iran, Trump dreigt de NAVO te verlaten – en onze media en politici doen alsof ze daar bang voor zijn: Wat zal er van ons worden? We zullen door Poetin worden binnengevallen als de NAVO er niet meer is om ons te beschermen!
Maar dit is allemaal slechts toneelspel: de NAVO is er niet, en is er nooit geweest om ‘ons te beschermen’, maar om de mondiale dominantie van het Westen onder Amerikaanse controle te behouden. Vanaf de oprichting in 1949 is het Atlantisch Bondgenootschap een agressief militair bondgenootschap dat zich toelegt op de vernietiging van de USSR, en sinds 1990 op die van Rusland. Het zorgt ervoor dat de West-Europese landen ‘gelukkige vazallen’ blijven en zich politiek en economisch niet met Rusland kunnen verzoenen. Volgens de beroemde uitspraak van de eerste secretaris-generaal, Lord Ismay, is de functie van de NAVO “de Russen buiten, de Amerikanen binnen en de Duitsers aan de grond houden” (“To keep the Russians out, the Americans in, and the Germans down”)
De NAVO was in werkelijkheid een essentiële speler in deze laatste agressie tegen Iran: de Amerikaanse bommenwerpers, drones en schepen werden bevoorraad, bewapend en ingezet vanuit NAVO-bases in het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Portugal, Italië, Frankrijk en Griekenland. Zonder de materiële medeplichtigheid van de NAVO – en de politieke medeplichtigheid van de NAVO-landen – had de aanval simpelweg niet kunnen plaatsvinden. “De NAVO vormt een platform voor machtsprojectie voor de Verenigde Staten, want zonder hun Europese bondgenoten zou het voor hen zeer moeilijk zijn geweest om deze campagne tegen Iran te lanceren”, bevestigde Mark Rutte op 5 maart jongstleden
Bovendien is de NAVO een zegen voor de Amerikaanse militaire industrie: de NAVO-landen kopen elk jaar voor tientallen miljarden aan Amerikaanse oorlogsmateriaal; een derde van de Amerikaanse militaire markt wordt door de NAVO verzorgd; Trump, “die de NAVO wil vernietigen”, is erin geslaagd de “bondgenoten” ertoe te bewegen de militaire uitgaven voor de NAVO te verhogen tot 5% van het bbp. En terwijl de Verenigde Staten beweren de NAVO te willen verlaten, versterken ze juist hun greep op het bondgenootschap, met name door hun eigen software op te leggen. Zoals de vertegenwoordiger van de Verenigde Staten bij de NAVO vorig jaar benadrukte: “Wanneer Europa in zijn eigen defensie investeert, ondersteunt het rechtstreeks Amerikaanse banen en versterkt het onze industriële basis (...) Elke euro die Europa in de NAVO-defensie investeert, creëert banen in Amerikaanse steden waar defensietechnologie wordt ontwikkeld.”
Afgelopen februari, tijdens een bijeenkomst van de NAVO-ministers van Defensie in Brussel, legde de onderminister van Oorlog (sic) Elbridge Colby op openhartige wijze de werkelijke onderliggende inzet uit, verpakt onder het concept “NAVO 3.0”1:
Dit “NAVO 3.0” vereist van onze bondgenoten veel grotere inspanningen om zich te mobiliseren en de hoofdverantwoordelijkheid op zich te nemen voor de conventionele verdediging van Europa. (...) De Verenigde Staten moeten – en zullen – prioriteit geven aan operatiegebieden en uitdagingen waar alleen de Amerikaanse macht een beslissende rol kan spelen (...) We zien het feit onder ogen dat de Indo-Pacifische regio nu een centraal toneel van de geopolitiek is. (...) Voor de toekomst is de belofte voor 2026 en de jaren daarna als volgt: een NAVO waarin Europa de belangrijkste conventionele ‘verdediger’ van het Europese toneel is, ondersteund door de strategische macht en het wereldwijde bereik van de Verenigde Staten.
Er is inderdaad sprake van een probleem van Amerikaanse militaire overbelasting, tussen Iran, Latijns-Amerika, Rusland en het vooruitzicht van een conflict met China: dit vereist een grotere rolverdeling, “veel grotere inspanningen” zodat de Europese bondgenoot “de hoofdverantwoordelijkheid voor de verdediging van Europa op zich kan nemen”, dat wil zeggen een open oorlog op Europees grondgebied voeren zonder directe betrokkenheid van de Verenigde Staten. We zijn ver verwijderd van een “afstoting van de NAVO”.
De NAVO is een essentieel instrument van de westerse hegemonie onder Amerikaanse dominantie, en dus, ongeacht de ondoordachte uitspraken van de clown die hun president is, nee, de Verenigde Staten hebben uiteraard geen enkel belang bij het afschaffen van dit instrument.